Organisatiecultuur gaat niet over sfeer.
"Het bepaalt hoe snel besluiten worden genomen. Hoe goed teams samenwerken. Of professionals hun beste ideeën durven delen. Hoe organisaties omgaan met overnames of fusie, verandering, klantvragen en innovatie."
Organisaties vertellen twee verhalen.
Het verhaal dat op papier staat. En het verhaal dat iedere dag wordt geleefd.
Tussen die twee ontstaat de ruimte waarin strategie vertraagt, samenwerking stroef verloopt, besluiten blijven hangen of talent vertrekt.
In gesprekken, in samenwerking en in organisaties ontstaat betekenis vaak niet in wat wordt gezegd, maar in wat onuitgesproken blijft.
Waarom landt een strategie in de ene organisatie moeiteloos in het dagelijks handelen, terwijl zij in de andere blijft hangen op papier?
Nemen mensen het eigenaarschap dat je hoopt te zien? Of blijven veranderingen steken tussen plannen en praktijk?
Wat onbesproken blijft in de onderstroom, wordt zichtbaar in de bovenstroom. In projecten die vertragen. In samenwerking die vastloopt. In medewerkers die afhaken. In klanten die niet krijgen wat de organisatie wil bieden.
Niet uitgesproken ideeën. Voorstellen die nooit het daglicht zien. Samenwerking die stilvalt. Klantgerichtheid die onder druk komt te staan. Gemiste kansen. Vertraging in besluitvorming.
Wordt er vergaderd omdat dat nu eenmaal zo gaat? Of leveren gesprekken energie, voortgang en betere besluiten op?
Organisatiecultuur gaat niet over sfeer.
Ze bepaalt mede de uitkomst van strategische doelen. Hoe mensen samenwerken. Hoe leiderschap wordt ervaren. Hoe snel besluiten worden genomen. Hoe organisaties omgaan met verandering, innovatie, groei, fusies en klantvragen.
Ze beïnvloedt werkplezier, betrokkenheid, verzuim, verloop en het vermogen om talent aan te trekken en te behouden.
Ze vormt mede je merkidentiteit. Want hoe een organisatie van binnen werkt, wordt uiteindelijk zichtbaar aan de buitenkant.
Welke verhalen worden verteld? Welke juist niet? Welke informele regels sturen het gedrag? Welke patronen houden zichzelf in stand? Waar zit eigenaarschap verstopt? Wie heeft invloed zonder functie of titel?
Voor organisaties die nieuwsgierig zijn naar wat er zichtbaar wordt wanneer je kijkt voorbij procedures, structuren en functietitels.
Voor bestuurders en managers die het gevoel hebben dat er meer speelt dan op de agenda staat.
Voor teams die dezelfde vraag niet voor de vierde keer willen bespreken.
Voor mensen die denken: "Volgens mij zit het echte probleem ergens anders."
Het is mijn werk zichtbaar te maken wat vaak buiten beeld blijft. Door goed te kijken, te luisteren, door te vragen en patronen te onderzoeken.
Niet met grote veranderprogramma's. Wel met scherpe observaties, gedegen onderzoek, analyses en gesprekken die ertoe doen. Met inzichten die voortgang creëren, samenwerking versterken en duurzame verbetering mogelijk maken.
Organisatiecultuur. Leiderschap. Verandering.
En alles wat zich daartussen afspeelt maar zelden wordt besproken.
Waar strategie, cultuur en dagelijks gedrag elkaar nog niet helemaal hebben gevonden.
Nieuwsgierig geworden? Plan hier onze kennismaking
Roze olifanten en andere fenomenen.
De roze olifant is de grootste ongeziene gast die kans ziet in een oorverdovende stilte alle voortgang te saboteren in je organisatie. Wat iedereen ziet, maar niemand zegt.
De paarse krokodil* staat in zijn hoekje te wachten. Vastgeketend door regels die opgevolgd moeten worden. Patronen die blijven, ook als niemand ze wil.
De goudvis die een boom in moet klimmen. Het gesprek of dit eigenlijk wel de juiste rol voor de goudvis is, blijkt niet gevoerd. Of men bleef liever de goudvis. Vertrek lijkt de enige oplossing.
De ezel met zijn minder positieve imago die maar doorgaat, blijft ploeteren aan onzinnige, tijdrovende verbeteringen in een doolhof van processen. Nog harder werken. Nog meer bewijzen. Met af en toe een karakteristiek geluid dat iedereen afdoet als: "Zo is hij nu eenmaal." Zwijgt uiteindelijk ook. Uitgeput.
Wat speelt er hier werkelijk? Wat is het verhaal erachter?
*Herkomst: Ohra
'Er is hier een roze olifant in de kamer' zeggen we als je een stroperige MT-vergadering achter de rug hebt en niemand durft te benoemen dat eigenlijk de teamleider niet lekker functioneert. Roze olifanten. Ook in de wijde wereld. We worden bedolven onder grote maatschappelijke thema's; politieke polarisatie, klimaatdreiging, me too affaires, oorlog. In het omgaan met die loodzware thema's stampen er heel wat roze olifanten voorbij in de vorm van doekjes voor het bloeden, snelle oplossingen, ontkenning van het echte gesprek en polarisatie. Roze olifanten stampen door ons persoonlijk leven, door organisaties, door de samenleving.
Roze olifanten staan symbool voor de ontkenning of het verstoppen van de realiteit. De realiteit kent geen fouten. Toch vinden we het soms lastig, pijnlijk, ingewikkeld om haar onder ogen te zien. In zulke situaties worden Roze olifanten geboren. Ze staan tussen ons in en symboliseren de realiteit die we niet durven te benoemen of die te groot is om te verdragen. Als er ergens een roze olifant rondloopt, herken je die aan een heleboel emotie en commotie, die het probleem nét niet bij de kladden pakken. Als we leren om roze olifanten vriendelijk te temmen, opent dat de deur naar echt contact en realiteitszin.
— Danielle Braun
Benieuwd wat ik voor uw organisatie kan betekenen?
In een vrijblijvend kennismakingsgesprek verkennen we samen uw vraagstuk.
Plan hier onze kennismaking